In de eerste maand van 2026 verscheen het nieuwe boek van schrijfster en columniste Sophie van Gool. In Je kind is een goudmijn: waarom iedereen verdient aan je kind behalve jij? onderzoekt de opgeleide econoom welke partijen op wat voor manieren verdienen aan kinderen. Spoiler alert: het zijn niet de moeders! Ze omschrijft in detail de praktijken van de fertiliteitsindustrie, onderzoekt hoe er gekapitaliseerd wordt op zwangerschap, en hoe het grootkapitaal steeds meer te vertellen heeft over de markt van de kinderopvang. Daarnaast dook ze in de, wat zij noemt ‘moedereconomie’. Ik sprak haar over haar nieuwe boek.
Je schreef een boek over hoe kinderen een verdienmodel zijn en moeders vaak de rekening betalen. Je bent zelf ook moeder. Waarom was het belangrijk hier nu over te schrijven?
Zodra ik moeder werd, merkte ik hoe aantrekkelijk kinderen zijn als verdienmodel: alle producten die je voor ze kunt kopen, de kinderopvang, en de momfluencer die het online aanprijst. Toen ik er verder in dook bleek er ook nog eens een groeimarkt rondom vruchtbaarheid en anticonceptie. En tegelijkertijd wist ik dat je als moeder enorm inlevert aan inkomen. Hoe meer ik leerde, hoe bozer ik werd, en hoe nodiger het was om er over te schrijven!
In een interview met Gijs Groenteman werd aangehaald dat je eigenlijk over het kapitalisme hebt, omdat dat systeem van ieder mens een verdienmodel maakt. Wat voegt jouw analyse toe aan dit bredere debat over de economie?
Ik heb economie gestudeerd, maar de ‘moedereconomie’ blijft veelal onzichtbaar en onderbelicht op de universiteit en in economisch beleid. Het onbetaalde werk dat veelal door vrouwen wordt gedaan, wordt niet gemeten in ons bbp en is daardoor geen formeel onderdeel van de economie, terwijl iedereen weet dat het onmisbaar is. Onderwerpen als de loonkloof, reproductieve arbeid of de taakverdeling zijn amper onderwerp van gesprek in een reguliere economiestudie. Daardoor blijft ook beleid en wetgeving achter.
Je maakt in het boek een uitgebreide analyse van de fertiliteitsindustrie, de markt rondom het doorlopen van de zwangerschap, en hoe er partijen verdienen aan de opvoeding van kinderen. Hoe kunnen we ons verzetten tegen deze grote marktkrachten?
Ik denk dat hier overheidsingrijpen voor nodig is: veel is overgelaten aan de markt, en wet- en regelgeving blijft achter. Als we ons willen verzetten hebben we de politiek nodig.
Is het probleem op gelost wanneer de ‘jij’ van de ondertitel óók verdient aan het kind?
Wat hoop je dat mensen uit jouw boek halen?
