Met groot verdriet hebben wij kennisgenomen van het overlijden van Marjan Minnesma.
Marjan was van 2015 tot 2025 lid van de Raad van Toezicht van Pakhuis de Zwijger. Maar wie zij was, paste niet altijd in functies of jaartallen. Marjan bracht beweging. In gesprekken, in organisaties en in de samenleving. Ze keek niet weg, schoof ongemak niet door en nam geen genoegen met “zo gaat het nu eenmaal”.
Ze stond niet aan de zijlijn. Marjan koos steeds opnieuw voor de wereld die nodig is: met schone lucht, ruimte voor natuur, een eerlijker landbouw- en voedselsysteem, en verantwoordelijkheid nemen voor wie na ons komt. Niet gedreven door waar ze tegen was, maar door wat zij vóór zich zag: een beter alternatief dat werkelijkheid kon worden. Met kennis, verbeelding en onverzettelijke energie.
Bij Urgenda liet zij zien dat hoop iets is wat je doet. Je organiseert het, versnelt het, maakt het concreet. In klimaatbeleid en energietransitie, maar ook in natuur, landbouw en voedsel. Marjan verbond recht, wetenschap, activisme en bestuur op een manier die niet altijd comfortabel was, maar wel nodig. Ze maakte urgentie praktisch.
Dat maakte haar ook zo verwant aan Pakhuis de Zwijger. Aan een huis waar grote maatschappelijke vragen niet worden gladgestreken, maar op tafel komen. Waar gesprek geen eindpunt is, maar een begin. Waar verbeelding, frictie en betrokkenheid samen ruimte maken voor verandering.
Marjan bracht scherpte zonder kilte, ongeduld zonder cynisme. Ze kon confronteren, maar altijd vanuit het geloof dat het anders kon – en moest. Daarmee heeft zij ook ons denken gevoed en onze plek mede gevormd.
We zullen haar missen. Haar stem, haar energie, haar eigenzinnigheid. En haar zeldzame vermogen om mensen wakker te schudden zonder de hoop los te laten.
Onze gedachten zijn bij haar man, kinderen, familie, vrienden en iedereen die met haar heeft samengewerkt.
Namens Pakhuis de Zwijger,
Raad van Toezicht, directie en medewerkers
