Op woensdag 28 januari gaan we met kunstenaars en makers in gesprek over het verbeelden van een gelijkwaardige en wederkerige relatie met water. Zo onderzoeken we de grenzen van ons vermogen om respect en gehoor te bieden. Sholeh Rezazadeh, schrijver van onder andere het boek Ik ken een berg die op me wacht, is een van de sprekers tijdens het programma. In haar boek is de rivier Aras de verteller. Op deze pagina lees je alvast een voorproefje.
‘Misschien kom ik hier
nooit meer terug,
vaarwel wolk, vaarwel berg
ik wil als een rivier
zijn die altijd verder wil.’
Ik sloeg zijn vermoeide, zachte liedjes in mijn druppels op, spoelde ze tussen mijn vingers en nam ze mee. Ik ben er om te vertrekken en te dwalen, ik heb mijn eigen stem, mijn eigen lied. Mijn altijd bewegende druppels, met alle andere stemmen die in mijn golven verstopt zitten, zijn als een eeuwige droom.
In mijn hart zijn de vissen constant in beweging als onrustige gedachten. Grote en kleine vissen. Van tijd tot tijd spoelen er wat van deze vissen aan op de rivierbedding. Omdat ze oud zijn, gewoon moe of omdat ze genoeg van mij hebben. Soms slaan ze tegen de rotsen en stenen in mij en sterven vredig. Er is geen plaats in mijn hart voor dode vissen, ik til ze op en leg ze aan land. Hoe kan een brullende rivier als ik een plek zijn voor een vis die niet meer kan zwemmen? Er is geen ruimte in mijn hoofd voor dode gedachten.
Nieuwsgierig geworden? Meld je hier gratis aan voor het programma.
Let op: er is ook een voorprogramma met een water wandeling langs en over het IJ. Wil je meelopen? We verzamelen in de Expo van Pakhuis de Zwijger om 18:45 uur.
