Nederland heeft een escalerend daklozenprobleem. Vorig jaar berichtte het CBS dat het aantal daklozen sinds 2009 is verdubbeld naar 33.000. Een zware onderschatting, bleek uit een nieuwe telling afgelopen najaar, die liet zien dat het aantal daklozen twee tot drie keer zo hoog ligt. De daklozenopvang zit overvol. Gemeenten weren mensen die een plek zoeken steeds hardvochtiger, met alle gevolgen van dien. Één procent van de bevolking van Amsterdam is dakloos. Vijf onderzoeksjournalisten van Investico deden een half jaar lang onderzoek naar dakloosheid en zagen: elke levensgebeurtenis kan tegenwoordig leiden tot dakloosheid. En ze zagen welke wereld er ontstaat als je een probleem tien jaar lang laat escaleren. Tijdens deze avond praten we verder over hun onderzoek en dakloosheid in Nederland. Wie zijn er in Nederland dakloos, en waarom? Waar lopen zij dagelijks tegenaan en hoe zitten ze vast in het grotere systeem? Waar moeten we beginnen met het oplossen van dit gigantische probleem?
Meer over het onderzoek en het programma
Om te onderzoeken wat er gebeurt als je een probleem 10 jaar niet aanpakt liepen ze mee op straat, bezochten door het hele land tentenkampen, campings, vakantieparken en hotels en braakliggende terreinen aan de randen van de stad. Ze vonden slaapplekken als elektriciteitshuisjes, dixies en parkeergarages en volgden mensen langere tijd gedurende hun strijd voor een huis, een bed in de daklozenopvang, of een plek daarbuiten. In oktober publiceerden ze al over hoe sommige gemeenten moeders met kinderen weren uit de opvang; door te dreigen met het afnemen van hun kinderen. Op 12 maart publiceren ze hun grote onderzoeksverhaal.
Tijdens deze avond praten we verder over hun onderzoek en dakloosheid in Nederland. Wie zijn er in Nederland dakloos, en waarom? Waar lopen zij dagelijks tegenaan en hoe zitten ze vast in het grotere systeem? Waar moeten we beginnen met het oplossen van dit gigantische probleem? We spreken op deze avond met de onderzoekers, maar ook met mensen die zelf te maken hebben gehad met dakloosheid, hulpverleners, gemeenten en beleidsmakers. Maar we spreken het publiek ook aan op een andere manier. Het Nieuw Utrechts Toneel speelt een scène uit hun voorstelling ‘Doekje voor het bloeden’ en zet het publiek aan het denken.
Meer over de voorstelling ‘Doekje voor het bloeden’
Muzikale tragikomedie Doekje voor het bloeden confronteert het publiek op een rauwe en humoristische wijze met armoede. En legt haarfijn bloot hoe wij daar als maatschappij mee omgaan; gevoelens van schuld en goed bedoelde hulp, maar ook averechtse aanpakken en een oppervlakkige kijk op de mensen en het probleem.
In de voorstelling strijden vijf acteurs met de beste bedoelingen om jouw mededogen en medelijden. Niet voor zichzelf, maar voor de arme, thuisloze Willem. Zijn tragische levensloop en leed worden vertaald tot een verhaal met als doel hem te redden. Maar is het wel ethisch verantwoord om deze armoede tentoon te stellen? Of gaat het ten koste van de waardigheid van degene wiens verhaal wordt verteld?
Meerdere gemeenten dreigen dakloze moeders met het afnemen van hun kinderen als ze om opvang vragen. Volgens experts is dit in strijd met mensenrechten.
Uit angst blijven deze vrouwen weg bij hulpverlening en leven ze met hun kinderen op straat, blijkt uit onderzoek van Investico voor Trouw en De Groene Amsterdammer. Volgens advocaten en hulpverleners gebeurt het vooral in Amsterdam, Rotterdam en Almere, maar ook in zeker zes andere gemeenten, waaronder Den Haag en Groningen.
De journalisten vertellen over hun onderzoek, en je hoort daarnaast hoofdredacteur Thomas Muntz over hoe Investico onderzoek doet naar racisme en de rechten van de allerzwaksten in de samenleving.
In deze aflevering hoor je Mathanja van Houwelingen, Lot Alewijnse en Sacha Pimentel. Ze deden dit samen met Hidde Kleijn en Doris Janssen voor De Groene Amsterdammer en Trouw.
