De kwaliteit van ons onderwijs staat onder druk, en ouders lijken steeds vaker te zoeken naar oplossingen buiten het reguliere onderwijs om en de behoefte aan bijles en huiswerkbegeleiding is inmiddels groter dan ooit. Het aantal bedrijven en instituten dat zulk aanvullend onderwijs aanbiedt is met 61 procent gegroeid. Ouders lijken op zoek naar nieuwe en onderscheidende manieren om status door te geven aan hun kinderen. Tegenlicht gaat met ouders, onderwijsexperts en activisten op zoek naar een mogelijke toekomst voor ons onderwijs. Waar komt die enorme vraag vandaan? Zijn we elkaar massaal gek aan het maken en zetten we onze kinderen steeds harder onder druk om te presteren in een steeds competitieve maatschappij? Of schiet het onderwijs simpelweg tekort, en zou het helemaal niet nodig moeten zijn dat we zo massaal bijles buiten het reguliere onderwijs om in moeten kopen? Schept dit een nieuwe kloof, en grotere kansenongelijkheid in de samenleving?
![](https://images.ccid.nl/unsafe/160x160/smart/https://admin.dezwijger.nl/wp-content/uploads/2016/03/Halil-VPRO-Future-shock.jpeg)
![](https://images.ccid.nl/unsafe/160x160/smart/https://admin.dezwijger.nl/wp-content/uploads/2023/12/1561985344216-1.jpg)
![](https://images.ccid.nl/unsafe/160x160/smart/https://admin.dezwijger.nl/wp-content/uploads/2023/05/anna-bosman-1.jpeg)
![](https://images.ccid.nl/unsafe/160x160/smart/https://admin.dezwijger.nl/wp-content/uploads/2024/08/Paul2-1.jpeg)
![](https://images.ccid.nl/unsafe/160x160/smart/https://admin.dezwijger.nl/wp-content/uploads/2015/04/Johannes-Visser-1.png)
![](https://images.ccid.nl/unsafe/160x160/smart/https://admin.dezwijger.nl/wp-content/uploads/2024/09/Sezgin-Cihangir-1.jpeg)
Over de sprekers
Halil Özpamuk is freelance regisseur voor onder andere VPRO Tegenlicht, en maakte eerder o.a. de documentaire Mijn stad, mijn hart (2018) en Verbindende vertellers (2023).
Pieter Slaman is universiteits- en onderwijshistoricus aan de Universiteit Leiden. Hij schreef onder andere het boek ‘In de regel vrij. 100 jaar politiek rond onderwijs, cultuur en wetenschap’, waarin hij overheidsbeleid op het gebied van Onderwijs van de afgelopen 100 jaar onderzocht.
Anna Bosman is hoogleraar pedagogiek en lerarenopleiding aan de Radboud Universiteit en doet onderzoek naar het leren en leerprocessen, zoals het leren lezen, van kinderen en jeugdigen met leer- en ontwikkelingsstoornissen. Ze is overtuigd voorstander van het geven van klassikaal, helder gestructureerd onderwijs. En ze is voorzitter van Team RED het onderwijs, dat de problemen in het onderwijs behandelt en plannen, maatregelen en wetgeving voor het onderwijs met een groene, gele of rode kaart beoordeelt.
Paul Drijvers is hoogleraar in de didactiek van de wiskunde bij het Freudenthal Instituut van de Faculteit Bètawetenschappen van de Universiteit Utrecht. De missie van het Instituut om het “waarom, wat en hoe” van formeel en informeel natuurwetenschappelijk en wiskundeonderwijs te stimuleren. Drijvers’ onderzoeksinteresse omvat onder meer de rol van ICT in het wiskundeonderwijs, wiskundig denken, en embodiment in wiskundeonderwijs.
Johannes Visser is correspondent onderwijs bij De Correspondent sinds 2013. Hij studeerde Nederlands aan de UvA, schreef voor het literair-satirische studentenblad Propria Cures en gaf Nederlands op een middelbare school in Zaandam. Eind 2023 publiceerde hij zijn boek ‘Is het voor een cijfer’, een pleidooi tegen de cijferfixatie op scholen en een zoektocht naar hoe je kinderen kunt motiveren om te leren.
Sezgin Cihangir is directeur van het bijles instelling Mathematisch Instituut. Hij noemt zichzelf ook wel onderwijsactivist en mengt zich dikwijls in het publieke debat over hoe we het onderwijs kunnen verbeteren. Naast het Mathematisch Instituut besturen heeft hij samen met zijn collega’s een nieuwe rekenmethode ‘Foutloos Rekenen’ ontwikkelt. Ook Sezgin is onderdeel van het Team RED het onderwijs.
Ontdek wat VPRO Tegenlicht allemaal nog meer publiceert over dit onderwerp en nog veel meer.
Het grootste probleem in het taal- en rekenonderwijs zit ‘m in ontdekkend leren, schrijft Sezgin Cihangir. „Sinds directe instructie van de leraar naar het verdomhoekje is verbannen, gaan de prestaties bergafwaarts.”
r zijn mensen die ernstig kijken wanneer je ze interviewt, en mensen die vrolijk kijken. Rob Martens (58), hoogleraar Onderwijswetenschappen aan de Open Universiteit, is een man die vrolijk kijkt. Iemand van wie je graag iets aan wilt nemen, omdat je denkt: wie zo vrolijk kijkt, moet wel iets aan het leven goed begrepen hebben.
De problemen in het reken- en wiskundeonderwijs kunnen we niet oplossen door terug te gaan naar simpelweg optellen en aftrekken, stelt Paul Drijvers.