Global Trends
IDFA by Night 7

My beautiful broken brain

Over het revalidatieproces van 34-jarige Lotje Sodderland, die werd getroffen door een beroerte.
This event is in English
Wednesday 1 July 2015, 22.00
wo 1 jul 2015, 22.00
Plein

“Als ik geconfronteerd word met de vraag: wie ben ik? – Iemand met veel vrienden, hele harde werker, liefhebber van lezen. Wat als alle tekenen daarvan worden weggenomen? Wat maakt dat van mij?”

My Beautiful Broken Brain 88 min. Engels gesproken, geen ondertiteling / Eglish spoken| Lotje Sodderland, Sophie Robinson, Engeland, 2014

De 34-jarige Lotje Sodderland bevond zich in de bloei van haar leven toen het noodlot toesloeg. Terwijl ze ‘s nachts alleen in bed lag, werd ze getroffen door een beroerte. Met bijna bovenmenselijke kracht wist ze haar huis uit te komen, waarna ze werd gevonden op een openbaar toilet. Aan het einde van de zware ziekenhuisperiode richt Lotje de camera op zichzelf en spreekt ze moeizaam: “Ik leef. Erg slecht in schrijven. Maar ik ben niet dood. Dat is een begin”. Geobsedeerd door opnemen en vastleggen om maar niet te vergeten, laat Lotje de filmmaker toe, met wie ze haar zintuiglijke waarnemingen en totaal veranderde belevingswereld in beeld en geluid probeert te vangen. Een wereld waarin het alledaagse leven haar aanvliegt en de meest absurde dromen vertrouwd en realistisch aanvoelen. De levenslustige vrouw wordt gevolgd tijdens haar intensieve revalidatieproces waarin deelname aan een wetenschappelijk experiment de taalgebieden in haar hersenen moet helpen herstellen. Interviews met haar broer, moeder en beste vriendin onderstrepen Lotje’s humor, positiviteit en veerkracht.


“If I’m faced with the question of who I am? Someone who has a ton of friends, very hard working, loves to read. What if all of that evidence is removed? What does that make me?” Lotje Sodderland was 34 and in her prime when tragedy struck: lying in bed alone one night, she suffered a stroke. With almost superhuman effort she managed to get out of the house, and she was later found in a public restroom. After a tough time in the hospital, Lotje picked up a camera and pointed it at herself. Speaking with great difficulty, she says, “I’m alive. Very bad at writing. But I’m not dead. That’s a start.” Obsessed by recording and documenting so as not to forget, Lotje allows filmmaker Sophie Robinson in. Together, they attempt to capture her sensory experiences and totally altered perception in both sound and vision. In her world, everyday life comes crashing in on her and the most absurd dreams feel familiar and real. The camera follows this spirited woman through her intensive rehabilitation, during which she participates in a scientific experiment aimed at recovering use of the language regions of her brain. Interviews with Lotje’s brother, mother and best friend highlight her good humor, positivity and resilience.

This event is in English
Wednesday 1 July 2015, 22.00
Plein
These 71 people attended