Creatieve Industrie

Martin B Kaufmann

‘Music was my first love and it will be my last’. Dat zou heel goed het adagium kunnen zijn van Martin B. Kaufmann.
vrijdag 20 jan 2017, 18.00
vr 20 jan 2017, 18.00
Café
Reageer

In een andere eeuw al actief in de muziek, voortdurend op zoek naar podia om op te treden en zijn eigen nummers ten gehore te brengen. Die podia werden toen, net als nu, gevonden in cafés, restaurants, folkclubs (Boddy, Folk Fairport, een enkele keer in de Melkweg of de wijnkelder van Ronnie Potsdammer) en nog tientallen andere gelegenheden.

Maar dan? Een moment van bezinning? Een moment van zwakte? Hij liet zich inschrijven aan de Universiteit van Amsterdam om uiteindelijk als leraar Geschiedenis in het onderwijs te belanden. Geen kwaad woord daarover, maar de muziek werd hiermee wel een geliefde die hem op afstand wenkte en dat vele jaren lang. Maar genoeg daarover, die episode is afgesloten en zijn grote liefde heeft trouw op hem gewacht.

Nu, in totaal andere omstandigheden (niks geen zwart gat), zoekt hij sinds een half jaar opnieuw het podium op. Niet op zoek naar ‘fortune or fame’, zoals hij in één van zijn songs zegt, maar gewoon omdat hij het leuk vindt om op te treden. Zijn optredens zijn nog bescheiden, maar gestaag groeiend. Naast de open mic’s in Utrecht en Amsterdam, Het Kade Cafe (A’foort), Het Doelen Café in Asd , het Gegeven Paard in Utrecht, Omroep Almere, het Stefanus theater in Utrecht en het Westergasterras. Reacties op zijn optredens hebben hem ervan overtuigd dat hij nog steeds een gevoelige snaar weet te raken bij het publiek.

Naast de covers die hij vol overgave zingt en speelt, maakt hij vooral indruk met zijn eigen songs. Een muzikaal uitstapje was het op muziek zetten van het gedicht ‘The Raven’ (1845) van de Amerikaanse dichter Edgar Allen Poe.

Once upon a midnight dreary, while I pondered weak and weary
Over many a quaint and curious volume of forgotten lore

Zelf zegt hij daarover: “Ik hou van gedichten of songs die een verhaal vertellen en naast het verhaal heeft het gedicht heeft zo’n geweldige metriek en dat 18 coupletten lang, dat de melodie zich als vanzelf opdrong’. Om dat zonder al te grote missers er in één opname op te krijgen, viel daarentegen nog niet mee.”

Muziek bleek inderdaad niet alleen zijn ‘first love’ te zijn maar ook zijn ‘final love’.