De Stad

Baas in eigen buik 2.0

Moeten we ons zorgen maken over een groeiend anti-abortusgeluid? Met o.m. Lilianne Ploumen, Christa Compas en Eva de Goeij.
donderdag 21 nov 2019, 20.00
do 21 nov 2019, 20.00
IJ Zaal

Abortus en het recht op zelfbeschikking lijken in Nederland een vanzelfsprekendheid. Na de abortusstrijd van de tweede feministische golf werd er in 1984 een abortuswet aangenomen waar de meeste mensen in Nederland (nog steeds) tevreden over zijn. Toch wijzen verschillende gebeurtenissen in het afgelopen jaar op een groeiend anti-abortusgeluid, in Nederland maar ook in de rest van de wereld. In dit programma en maken we de balans op en zoomen we in op de Amsterdamse context.

Hoe ontstond de abortuswet in Nederland ook al weer en welke organisaties streden voor een goede wet? Samen met abortusartsen, activisten en politici bespreken de huidige situatie en wat er nodig is om het recht op zelfbeschikking te behouden.

Over de sprekers:

  • Lilianne Ploumen is Tweede Kamer lid voor de Partij van de Arbeid en zet zich al jaren in voor het recht op zelfbeschikking. Ze sprak zich dit jaar fel uit tegen demonstranten van anti-abortusorganisaties en stelde kamervragen over de internationale druk op legale en veilige abortus in Europa. Na de verkiezing van Donald Trump als president van de Verenigde Staten richtte ze begin 2017 als minister het steunfonds She Decides op. Dit is is een internationaal fonds voor veilige abortussen, seksuele voorlichting en kraamzorg in arme landen.
  • Hilda Passchier en Ida van Zijl staan op de bovenstaande foto en waren actief bij de actiegroepen Dolle Mina en Wij Vrouwen Eisen. Zij hebben zich in de jaren 70 en 80 ingezet om abortus en het recht op recht op zelfbeschikking in Nederland legaal te maken.
  • Christa Compas is Directeur Humanistisch Verbond. Het Humanistisch Verbond wil abortus uit de taboesfeer halen en de regering scherp houden. Dit jaar zijn ze o.a. een petitie gestart om intimidatie bij abortusklinieken tegen te gaan, hebben ze samen met de Bovengrondse Abortusbuddy’s opgezet en ontwierpen ze een sticker voor iedereen die geen anti-abortusreclame wil ontvangen, als tegenreactie op de anti-abortusfolder die in november bij door elke Nederlandse brievenbus wordt geschoven.
  • Monique Opheij heeft ruim 20 jaar ervaring in hulp bij ongeplande en ongewenste zwangerschap en abortushulpverlening. Ook zet ze zich in voor het Nederlands Genootschap van Abortusartsen. Deze commissie adviseert en informeert aan de politiek en media bij vragen of actualiteiten over abortusvraagstukken.
  • Marijn de Mol is abortusarts en werkzaam in de abortuskliniek Amsterdam.
  • Eva de Goeij is projectleider van het project Abortusbuddy’s, vanuit feministisch platform de Bovengrondse. Het project helpt mensen die niet alleen naar de abortuskliniek willen aan een buddy. De buddy’s zijn een reactie op het groeiend aantal anti-abortus demonstranten voor klinieken.
  • Michantely de Jong is student, peercoach bij Amnesty international, model en toekomstige abortusbuddy die een holistisch wereldvisie betrekt bij het bespreken van een divers aanbod aan sociaal maatschappelijke kwesties.
  • Marina Slaikovska is een van de oprichters van Abortion Network Amsterdam. Samen met andere activisten helpt zij mensen uit de hele Europa tot veilig abortus in Nederland. Zij is al 10 jaar bezig met pro-choice activisme in Nederland.
  • Rebecca Gomperts is een Nederlands arts. Zij is een bekend activist voor vrouwenrechten en in het bijzonder abortusrechten met haar organisaties Women on Waves en Women on Web.

Recente ontwikkelingen
Zoals gezegd gebeurde er dit jaar een hoop. Zo nam de staat Alabama nam dit voorjaar de strengste abortuswet van Amerika aan en werd deze zomer duidelijk dat Amerikaanse miljardairs ook anti-abortus clubs financieren die in Europa beleid en wetgeving proberen te beïnvloeden. Thierry Baudet publiceerde een essay waarin hij schrijft dat individuele vrijheid ‘nieuw leven in de baarmoeder niet mag uitdoven‘ en abortusklinieken trokken aan de bel omdat het aantal anti-abortusdemonstranten in Nederland, en ook de felheid waarmee ze vrouwen benaderen, toeneemt. Na berichtgeving in de media volgden Kamervragen en minister Hugo de Jonge (Volksgezondheid, CDA) liet weten de christelijke pro-life-organisaties in Nederland verantwoordelijk te houden voor dit „onwenselijke” gedrag. De minister ging daarna in gesprek met onder meer gemeenten en klinieken en pleitte voor de invoering van „bufferzones” om demonstranten op afstand te houden. Anti-abortusorganisaties noemen de bufferzones een inperking van het demonstratierecht en verwachten dit jaar een nog grotere opkomst bij de jaarlijkse Mars van Leven, op 16 november in Utrecht.

donderdag 21 nov 2019, 20.00
IJ Zaal
Deze 147 mensen waren aanwezig