De Zwijger spreekt met… Gershwin Bonevacia

Over woordkunst en de driehoek van wonen, werken en recreatie.
Reageer

Vandaag spreken we met Gershwin Bonevacia, dichter, creatief schrijver en lid van de Nieuw Amsterdam Raad. Hij is op verschillende vlakken betrokken met de woordkunst; hij is zowel schrijver, spreker als docent ‘creative writing’ aan de Hogeschool van Amsterdam. Binnen de Nieuw Amsterdam Raad houdt Gershwin zich bezig met kwesties over inclusiviteit en de driehoek van wonen, werken en recreatie.

Ik wil mij een beetje met je bemoeien, dus wie ben je en wat doe je?
Ik ben Gershwin Bonevacia, 25 jaar en je kan mij het beste omschrijven als een dichter. Ik schrijf voornamelijk poëzie. In het dagelijks leven schrijf ik veel in opdracht voor bedrijven; ik open congressen, bijeenkomsten, symposia, en ik schrijf wat columns hier en daar. Op deze manier ben ik ook in contact gekomen met Pakhuis de Zwijger, omdat ik voor verschillende evenementen een poëtische opening of afsluiting was. De afgelopen vijf jaar ben ik heel intensief bezig geweest met schrijven en vooral poëzie, waarbij ik nu ook veel les geef: van basisonderwijs tot universiteiten. Dus woordkunst in de breedste zin van het woord.’

Ik las dat je dit allemaal doet met dyslexie?
Ja dat klopt, ik ben inderdaad dyslectisch. Dat is eigenlijk de reden geweest waarom ik begon met schrijven. Als je bijvoorbeeld niet weet hoe je ‘enthousiasme’ schrijft, gebruik je een vervangende zin of synoniem om hetzelfde te zeggen. Op die manier ben je heel creatief bezig, omdat je constant vertalingen en metaforische zinnen maakt om dingen te omschrijven. Hierdoor wordt je woordenschat heel breed. Ik geloof graag dat juist mijn dyslexie de reden is dat ik zo creatief met woorden om kan gaan. Uiteindelijk is poëzie niets anders dan jezelf uiten op een esthetische manier, met net wat meer gevoel voor taal en met net iets meer schoonheid. En dat doe ik eigenlijk altijd al, omdat als je niet weet hoe je woorden als restaurant, enthousiasme of horloge schrijft, je er gewoon wat anders van maakt.’

Wat is de meerwaarde van de Nieuw Amsterdam Raad voor jou?
Ten eerste dat jongeren serieus genomen worden, maar vooral dat we een toegankelijk klankbord kunnen zijn voor beleidsmakers, zodat dingen als, ‘we weten jongeren niet te bereiken, we weten niet wat ze leuk vinden’ etc., getackeld kunnen worden. Ik hoop dat we intensief kunnen gaan sparren met de beleidsmakers. We geven feedback en kijken kritisch vanuit een jongere generatie. Er zitten mensen tussen van 35 met een hele goede functie in het bedrijfsleven, maar ook mensen van 25, die net zijn afgestudeerd en op zoek zijn naar een starterswoning. De raad is heel breed samengesteld, dus we kunnen ons bemoeien met heel veel dingen wat dat betreft.’

Wat wil jij bereiken met de Nieuw Amsterdam Raad?
Ik wil het gevoel hebben dat ik als Amsterdammer serieus genomen word en iets te zeggen heb over de stad die ook mijn stad is. Dat je ook na de verkiezingen nog bezig bent met wat er gebeurt in de stad, en vooral met de toekomst van de stad. Dat je niet alleen om de vier jaar stemt en daarna geen inbreng of inzicht hebt op wat er verder gebeurt. Ik ben vooral geïnteresseerd in huisvesting, omdat ik heel erg merk dat jongvolwassenen van mijn leeftijd, die net zijn afgestudeerd en een eerste baan krijgen, geen kans hebben om een woning te huren of kopen in Amsterdam. Die kans is praktisch nihil.’

Hoe ziet jouw stad van de toekomst eruit?
Ik denk dat inclusiviteit steeds breder geïntegreerd gaat worden in de stad van de toekomst. Met inclusiviteit bedoel ik een zo breed mogelijke verzameling van verschillende inzichten en verschillende mensen bij elkaar: van homoseksuele achtergrond of geaardheid, man/vrouw, verschillende subculturen in de stad, tot aan etnische achtergronden. Dus dat die inclusiviteit veel meer gedragen gaat worden. Daarnaast hoop ik dat Amsterdam een stad kan blijven waarin de driehoek van wonen, werken en recreatie bij elkaar komt. Wat we nu zien is dat mensen die werken in Amsterdam er niet meer kunnen wonen, omdat het gewoon onbetaalbaar is. Dat zorgt ervoor dat mensen buiten Amsterdam gaan wonen en zich daar recreëren. Dat je bijvoorbeeld in Zaandam woont en daar naar een kroegje gaat of naar het theater. Kortom, Amsterdam moet een inclusieve en bewoonbare stad blijven en mag niet onbetaalbaar, en daardoor onbewoonbaar worden, zoals Parijs, Londen of New York.’

De Nieuw Amsterdam Raad spreekt met leden van de Amsterdamse Gemeenteraad op donderdag 22 november in het programma De Amsterdamse Zaak. Hoofdthema van de avond: Amsterdam, stad van, voor en door iedereen! Reserveer hier.