De Zwijger spreekt met… Francio Guadeloupe

Over het belang van nieuwe narratieven & tradities.
Reageer

In Francio Guadeloupe’s antropologisch werk legt hij niet alleen de problematiek van het koloniale verleden bloot, maar zoekt hij ook naar mogelijke oplossingen, nieuwe narratieven en positieve bewegingen vooruit. Zo ook op vrijdag 7 december bij Pakhuis de Zwijger voor het programma Moving TraditionsZijn drijfveer om deze onderwerpen te benoemen is nauw verbonden met zijn eigen ingewikkelde ervaring als Nederlands staatsburger, geboren op Aruba. Vandaag spreken we alvast met Francio over zijn leven, werk en het verschuiven van tradities. 

Hoi Francio! Wie ben je en wat doe je?
‘Mijn naam is Francio Guadeloupe, ik ben onderzoeker en docent op de UvA en voormalig rector van de Universiteit van Sint Maarten. Ik ben antropoloog en ik doe onderzoek naar hoe het koloniale verleden van Nederland kenbaar is in de media, de politieke taal, maar ook in visies over religie, gender en seksualiteit. De focus ligt hierin op processen van dekolonisering. In mijn huidige onderzoek uit zich dat in de urban populaire cultuur, met name in de muziek industrie. Wat zegt de mainstreaming van groepen zoals SFB of Broederliefde over hoe dekolonisatie verloopt in de maatschappij? Wat gebeurt er generationeel en in termen van klasse en etniciteit? En hoe vertaal ik alle processen die ik beschrijf in mogelijke oplossingen?’

Wat is jouw inspiratie om dekolonisatie te onderzoeken?
‘Ik ben geboren op Aruba, als Nederlandse staatsburger. Op Aruba is dit niet zo ingewikkeld, ik merkte dit pas echt toen ik naar Nederland vertrok. Mijn staatsburgerschap werd door velen in twijfel getrokken en er werd vooral naar de fysieke verschillen gekeken. Dan heb je ook nog structureel racisme. Een belangrijke vraag die daarbij komt kijken is wat doen wij, als samenleving, met die koloniale erfenis? Want ik ben Nederlandse staatsburger door het kolonialisme. Maar dat geldt ook voor de inheemse Nederlanders. Zonder kolonialisme is er geen Nederland zoals we het nu kennen. Onderwijs speelt een belangrijke rol in het bewustwordingsproces. Men zou vanaf jonge leeftijd moeten leren dat het koninkrijk uit verschillende landen bestaat. En dat er nog steeds machtsverschillen zijn. Mijn optiek hierin is het benoemen van het probleem én het zoeken naar oplossingen hiervoor. Ik zie bijvoorbeeld ook dat het door de jaren heen al positief is veranderd (ondanks het huidige politieke klimaat). Dat zet mij aan om deze onderwerpen te onderzoeken en te focussen op de positieve veranderingen en oplossingen die er zijn. Zo kijk ik naar wat kunnen we leren van de Antilliaanse eilanden en de good practices daar in het omgaan met etnische diversiteit, en wat Nederland andersom kan leren van de eilanden om bij te dragen aan meer inclusiviteit binnen het koninkrijk.’

Wat is jouw bijdrage aan het bewustwordingsproces, met zicht op Moving Traditions?
‘Dat zoeken naar oplossingen voor de koloniale erfenis staat centraal in mijn werk, zo ook bij het programma Moving Traditions. We gaan op zoek naar nieuwe tradities die een gevoel van inclusiviteit geven. Het gaat bijvoorbeeld om de strijd rondom zwarte piet en racisme in het algemeen, maar dat draaien we om naar iets positiefs: hoe benoem je problemen op een inclusieve manier? Ik probeer dat te doen vanuit een antropologische blik, zoekend naar een nieuwe traditie. Het gaat om het ontwikkelen van een derde verhaal, het proberen te vormen van een nieuw narratief en zo rituelen te bedenken die aan allen die hier wonen behoren.’

Waar kan het gesprek over gaan?
‘Die positieve oplossingen zoeken door middel van uitwisseling. Een zoektocht naar het samenleven waar mensen met hun verschillen en over hun verschillen heen kunnen blijven praten en tot oplossingen kunnen komen.’

Francio gaat aanstaande vrijdag, 7 december, het gesprek aan met Amsterdam United en verschillende initiatieven over het vormen van nieuwe tradities. Reserveer je plekje hier