De Zwijger spreekt met… DuPho

In gesprek met directeur Suzanne Henning over de blockchain technologie en de samenwerking met Pakhuis de Zwijger.
Reageer

Curator Marc Prüst zal op 17 oktober zijn ervaringen in Ghana met ons delen in Pakhuis de Zwijger. Het programma is onderdeel van de reeks ‘Fotokroniek’, geproduceerd in samenwerking met DuPho. DuPho staat voor Dutch Photographers: een beroepsorganisatie voor professionele fotografen die gelooft in de kracht en waarde van beeld. DuPho verbindt, inspireert, adviseert en vertegenwoordigt fotografen op juridisch, zakelijk en creatief gebied. Vandaag gaat Pakhuis de Zwijger in gesprek met directeur Suzanne Henning.


Wat zijn de drijfveren van DuPho?
‘Onze drijfveren zijn om professionele fotografen te ondersteunen bij hun werkzaamheden als fotograaf en alles wat daarbij komt kijken. Dat varieert van inspirerende workshops, tot een programma hier in Pakhuis de Zwijger. Maar ook de belangenbehartiging, opkomen voor betere tarieven en voor een betere positie met betrekking tot auteursrecht behoren hiertoe. Ook bieden wij ondersteuning op zakelijk vlak; van het maken van een offerte tot wat je doet als fotograaf als er dingen fout gaan. Daarnaast hebben we veel kortingen op onder andere workshops, fotofestivals, producten en verschillende diensten als bijvoorbeeld verzekeringen op apparatuur. Onze drijfveren zijn dus op inspiratie, belangenbehartiging en zakelijk ondersteuning geënt.’

Wat wil DuPho agenderen?
‘Waar we ons als DuPho grotendeels mee bezig houden is het verdienmodel van fotografen. We hebben een aantal doelstellingen voor de vereniging, een van de doelstellingen is om meer een community te worden. Vanuit die community willen we dat ouderwetse verenigingsleven een beetje loslaten. deze kennis moet gedeeld worden. Belangrijk is dus het inspireren, delen en uitwisselen van kennis door middel van bijeenkomsten van leden als borrels, masterclasses, workshops en festivals. Vanuit die community kan input geleverd worden over wat wij als vereniging voor hen kunnen betekenen, dus dan is het niet top-down maar echt bottom-up. We willen meer naar een netwerkorganisatie. Dat mensen elkaar echt weten te vinden en dat je elkaar zo goed kent dat als je iets nodig hebt je elkaar kan bellen. Dat het netwerk eigenlijk de hele vereniging is.’

Wat betekent Pakhuis de Zwijger voor DuPho?
‘Het is voor ons een werkplek waarin we datzelfde netwerk ervaren. Het is een centrum waarin er van alles gebeurt op het gebied van de creatieve industrie. En dat is een plek waarin wij informatie uitdragen, maar ook verzamelen en waarin wij allemaal inspiratie opdoen voor onder andere de nieuwe economie en verdienmodellen. DuPho is bezig met de ontwikkeling van een blockchain-app die bijna gelanceerd wordt. Ik ben daar voornamelijk op gekomen door een aantal programma’s Pakhuis de Zwijger bij te wonen en ben mij vanuit die programma’s meer gaan verdiepen in blockchain. Toen kon ik informatie en kennis hierover bij elkaar brengen. Uiteindelijk brengen we deze kennis/de app ook weer in Pakhuis de Zwijger naar buiten, omdat we hier zelf ook een programma hebben. Dus het voedt, verbindt en het brengt je verder.’

Kan je een moment noemen dat Pakhuis de Zwijger je iets heeft geleerd?
‘Nou ja, dit dus!’

Dat hele blockchain verhaal?
‘Ja, ik ben mij echt gaan verdiepen in blockchain. Ik heb ook een aantal programma’s hier gevolgd en de discussies bijgewoond die dan vaak ontstaan na de programma’s tussen het publiek. In het publiek zitten regelmatig heel bevlogen mensen die naar zo’n programma komen, omdat ze een hele duidelijke mening hebben en er dan achteraf iets over vertellen. Dat maakt mij kritischer, het scherpt je geest, het stelt de nodige vragen en het roept op tot discussie. Dat helpt mij om mijn gedachten te vormen en te ordenen.’

Kan je iets meer vertellen over het aankomende programma met Marc Prüst op 17 oktober?
‘Ik ben erg enthousiast over Marc. Marc is een gerespecteerd curator en voorzitter van de jury van de Zilveren Camera, dé fotojournalistiek prijs van Nederland. Marc is al drie jaar bezig met Ghanese en internationale fotografen. Het programma gaat vooral over het delen van verhalen die nog niet eerder gedeeld zijn. Hij is bezig om de community in Ghana te ondersteunen en daarbij vooral om Afrika zichtbaar te maken vanuit de invalshoek van de lokale bewoners. Vaak blijven het Westerse fotografen die naar Afrika gaan om daar iets te laten zien. De beweging is nu dat Afrikaanse fotografen meer zelf vertellen over hun eigen achtergrond.’