Helderheid van zaken

Antwoorden op veelgestelde vragen over de geldstromen binnen Pakhuis de Zwijger.
Reageer

Eergisteren, maandag 12 juni, bereikte het bericht over slavernij en zelfverrijking stichting Pakhuis de Zwijger. Journalist Arno Wellens van 925 – het blog voor werkende mannen onder directie van Jort Kelder en Ronald van de Laar – publiceerde een stuk over de financiële misstanden bij onze non-profit instelling die volgens hem zwaar op subsidie draait. De pijlen werden met name gericht op onze directeur Egbert Fransen, die volgens hem persoonlijk miljoenen bij elkaar harkt en tegelijkertijd stagiaires onbetaald voor zich laat werken.  

Aangezien Arno Wellens en 925 weloverwogen gekozen hebben om geen wederhoor toe te passen, maar het online wel veel vragen heeft opgeroepen bij heel veel andere mensen, geven wij hierbij openheid van zaken aan iedereen die behoefte heeft om te weten hoe het echt in elkaar zit.

Stichting Pakhuis de Zwijger is reeds tien jaar verantwoordelijk voor de avondprogrammering van Pakhuis de Zwijger, platform voor creatie en innovatie in Amsterdam. De afgelopen acht jaar ontving onze stichting per jaar € 130.000 structurele subsidie van de gemeente Amsterdam in het kader van het Kunstenplan. Dat is rond 10% (en de laatste tijd zelfs minder) van de totale begroting; een heel laag percentage voor een culturele instelling in de stad. De meeste kunst- en cultuurinstellingen ontvangen namelijk tussen de 50 en 80% financiële steun in de vorm van subsidie. Pakhuis de Zwijger slaagt er al jaren in om met hard werken en goed cultureel ondernemerschap een groot deel van de middelen voor de activiteiten van de stichting zelf te verwerven. Via partnerschappen, opdrachten en projectgelden werden de laatste jaren begrotingen van tussen de 1,5 en 1,9 miljoen euro gerealiseerd om betekenisvolle programma’s voor de stad te maken. Met deze manier van werken zijn wij in staat om, naast eigen programma’s te realiseren, ook andere initiatieven en partijen een ruimte te bieden om samen bijzondere projecten en programma’s tot stand te brengen.

De juridische constructie van de programmastichting Pakhuis de Zwijger (PDZ) en twee exploitatie BV’s (PDZ Zalen BV en PDZ Horeca BV) is twaalf jaar geleden in samenspraak met de gemeente opgezet, om een heldere splitsing in activiteiten en geldstromen tot stand te brengen en een subsidiebijdrage specifiek op de programmering mogelijk te maken. Daarom zijn er twee BV’s. Daar is niets schimmigs aan.

Deze twee BV’s zijn beide kerngezond. PDZ Horeca BV faciliteert overdag de catering van de zaalverhuringen en is verantwoordelijk voor de exploitatie van het café-restaurant op de begane grond. PDZ Zalen BV verhuurt overdag zalen aan bedrijven en organisaties voor zakelijke conferenties. Beide BV’s schenken ieder jaar vanuit de winst een stevig bedrag aan de stichting ter ondersteuning van de programmering. Daarnaast is PDZ Zalen BV in staat om de zaalcapaciteit in de avonduren inclusief personeel gratis ter beschikking te stellen van de programmastichting. Op die manier kunnen de programmamakers iedere avond bijeenkomsten en gesprekken organiseren. Iets dat in deze roerige tijd meer nodig is dan ooit.

De door Arno Wellens in zijn blog genoemde bedragen hebben niets te maken met stichting Pakhuis de Zwijger, en hebben dus geen relatie tot de jaarlijkse subsidiebijdrage. Het is een optelsom (consolidatie in de holding BV) van de opgebouwde noodzakelijk reserves en liquiditeitsbuffers van de twee exploitatie BV’s (PDZ Zalen BV en PDZ Horeca BV) en Egbert’s eigen privé vermogen en het opgebouwde pensioen voor zijn vrouw en hemzelf. Dat vermogen is verworven gedurende twintig jaar commercieel ondernemen met zijn bedrijf Cultuurfabriek BV, waarmee hij tot voor vier jaar geleden voor bedrijven en ministeries grootschalige veranderbijeenkomsten organiseerde.

Egbert Fransen is overigens pas sinds twee jaar directeur / bestuurder van de stichting (op verzoek van het toenmalige stichtingsbestuur) en pas vanaf dat moment ontvangt hij van de stichting een vergoeding voor zijn werkzaamheden. Als bestuurder van de stichting staat hij onder toezicht van de Raad van Toezicht, die hem kan ontslaan en die ook zijn salaris vaststelt. Voor zijn werkzaamheden als directeur/bestuurder van de stichting ontvangt Egbert Fransen een salaris dat aanzienlijk lager is dan gebruikelijk voor dit soort functies in de culturele sector. Wij als Raad van Toezicht zijn samen met de accountant van mening dat hier zeker geen onrechtvaardige of buitenproportionele verrijking plaatsvindt en alle cijfers worden in volle transparantie meermaals per jaar doorgenomen.

Onze directeur/bestuurder geeft nu al 10 jaar lang zijn hele ziel en zaligheid, zeeën van tijd en al zijn ondernemerstalent aan Pakhuis de Zwijger. Hij investeert de opbrengsten van zijn eigen ondernemingen in onze stichting en hij heeft Pakhuis de Zwijger lokaal, nationaal en internationaal op de kaart gezet. Hij verdient alle lof. Wij nemen Arno Wellens niet alleen kwalijk dat hij de feiten niet kent, maar dat hij ze kennelijk ook niet wilde kennen. Wij zijn van mening dat Arno Wellens op ongepaste wijze stichting Pakhuis de Zwijger en haar directeur in een kwaad daglicht heeft gesteld zonder hen eerst zelf te consulteren. We zijn van harte bereid ieder die meer wil weten over deze kwestie van informatie te voorzien en staan volledig achter Egbert Fransen en zijn team van medewerkers.

Raad van Toezicht Stichting Pakhuis de Zwijger

  • Marjan Minnesma
  • Lars Boering
  • Cees de Graaff
  • John Olivieira
  • Floor Ziegler
  • Gert Urhahn