Een goede buur is beter dan een verre vriend

Welke woonvormen kunnen eenzaamheid onder ouderen tegengaan of voorkomen?
Reageer

Ouderen hebben een verhoogde kans op eenzaamheid en blijven steeds langer thuis wonen. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat ouderen niet vereenzamen? Op 20 november organiseren we in het kader van de Aanpak Eenzaamheid, in samenwerking met Gemeente Amsterdam, een werksessie over ouderenhuisvesting zonder eenzaamheid. In aanloop hiernaar bezoeken we een aantal wooninitiatieven voor ouderen en geven we de bewoners het woord: hoe vinden zij het om er te wonen? En wat hebben zij te zeggen over eenzaamheid? In deel 4: nog een keer naar Augustanahof.

Nieuwe bestemming voor de Augustanakerk

De Lutherse Diaconie bouwde in 2015 de voormalige Augustanakerk om tot zestien (sociale) huurwoningen en voilà: de Augustanahof was geboren. Dit is niet zomaar een nieuw woonproject, maar één onder het motto ‘mensen hebben mensen nodig’ en ‘omzien naar elkaar in hof en buurt’. Het gebouw is dan ook één geheel en bevat een aantal gemeenschappelijke ruimtes waar bewoners samen kunnen komen. Tien van de zestien woningen worden bewoond door ouderen, vijf door jongeren en één dient als gasthuis voor tijdelijke bewoners. Alle bewoners geven samen invulling aan het hofleven. Dit ‘nabuur’schap heeft als achterliggende gedachte dat de ouderen langer zelfstandig kunnen wonen en daagt jongeren uit om zich actief in te zetten en voor eigen buurt en hof.

Schipper aan wal

Een van de bewoners is Wim. Wim woont er sinds de opening in een appartementje op de begane grond. Hij heeft veel waardering voor het gezamenlijke aspect van het wonen, maar geeft toe dat hij dit nog wel moet leren: het samen wonen en dus ook het samen verantwoordelijk zijn. Hij is namelijk altijd gewend geweest om zijn eigen pad te kunnen kiezen en bewandelen.

Meubels op wieltjes

Daarnaast moet hij ook nog even wennen aan de grootte van zijn nieuwe appartement. De ruimte is vrij klein, dus het vergt veel improvisatie om zijn huis werkbaar en leefbaar te maken. Maar aan creativiteit geen gebrek: door middel van wieltjes zijn al zijn meubels nu mobiel! Wim heeft 42 jaar op een schip geleefd en heeft zo geleerd handig op weinig ruimte in te spelen. Helaas werd het leven op zijn schip te duur en moest hij aan wal, maar in zijn appartement in het Augustanahof blijft hij tóch uitzicht houden over het water.

Nu heeft Wim veel buren en wordt er van hem verwacht dat hij zich actief inzet voor het Augustanahof. Is dit een bewuste keuze geweest? Had hij behoefte aan meer contact? Wim antwoordt dat hij het een mooie woonvorm vindt, maar dat hij alleen zijn geen probleem vindt en dus ook niet altijd meedoet aan de gezamenlijke activiteiten. Hij ziet de andere bewoners niet per se als vrienden, maar hij vindt het wel belangrijk dat het onderling klikt.

Kaaspannenkoeken delen

Niet zo lang geleden belde zijn buurvrouw hem op: ze had kaaspannenkoeken over en nodigde Wim uit om deze op te komen eten. En hoewel Wim vaak liever alleen is, is er een schittering in zijn ogen te bespeuren wanneer hij dit vertelt. Zo zie je maar: een goede buur kan soms beter zijn dan een verre vriend. En aan goede buren lijkt Wim zeker geen gebrek te hebben in het Augustanahof!